YouTube sökkar og Disney rokkar – fyrir íslensku

Fyrir íslenskt tungumál þá er YouTube hræðilegt fyrirbæri. Þó að á yfirborðinu þá sé jafnræði tækifæri þar þá er það ekki í raun. Stóra ástæðan er ekki (bara) sú að þarna er mikill aðgangur að efni á ensku heldur að aðgengið fyrir íslenskt efni er lélegt. Lengst af þá var ekki möguleiki á því fyrir framleiðendur að græða peninga fyrir að setja inn efni á íslensku. Jútúbarar græða með því að láta birta auglýsingar með efni sínu en það var ekki hægt með efni á íslensku. Því var breytt tiltölulega nýlega en það hjálpar ekki mikið þar sem…

YouTube krefst þess að það komi ákveðið mikið grunnáhorf á efni áður en hægt sé að fá nokkurn pening fyrir auglýsingar. Það sem er verra er að þessi mörk er færð ár frá ári. Þannig að áhorf sem dugðu í fyrra til að komast á auglýsingasamning duga ekki lengur og við vitum ekkert hvernig þessi mörk verða á næsta ári. Á sama tíma henda mörg íslensk fyrirtæki peningum í auglýsingar á YouTube. Þannig að YouTube sýgur peninga frá Íslandi og gefur lítið til baka.

Þetta er auðvitað sama vandamál og íslenskt efni glímir alltaf við. Tónlistarveitur borga oft ekkert út fyrr en hlustun hefur farið yfir mörk sem fæstir tónlistarmenn sem flytja efni á íslensku ná í.

Á sama tíma þá er Disney dásamlegt fyrirbæri. Ég fer á Pixar/Disney myndir í bíó og þá er ekki bara talmálið á íslensku heldur líka ritmálið. Þannig eru skilti oft á tíðum með íslenskum orðum.

Þetta skapar þá undarlegu stöðu að YouTube sem virðist vera lýðræðislegt og opið lokar fyrir íslenskuna en Disney sem virðist oft hálffasískt fyrirbæri opnar dyrnar fyrir íslensku.

Ég hef oft sagt að okkur vanti fleiri Jútúbara á Íslandi en kannski að það þurfi frekar einhvers konar íslenska útgáfu af slíkri veitu sem myndi höfða bæði til auglýsingakaupenda og til framleiðenda efnis. Það hefur aldrei verið auðveldara að framleiða efni, hvort sem það eru hlaðvörp, grínmyndbönd eða fræðsla en það er mun erfiðara að græða á slíku.

Ég er með podcast á ensku* og þó ég sé ekki enn farinn að setja auglýsingar þar inn þá gæti ég með lítilli fyrirhöfn gengið inn í samning hjá hlaðvarpsveitu og fengið borgað ákveðið mikið fyrir hvert niðurhal. Ég hef ekki ennþá farið þá leið af því að ég veit að ég get fengið meira borgað fyrir að selja auglýsingar sjálfur – þó það sé erfiðara.

Það þarf að vera svona möguleiki fyrir íslenskt efni. Einhver milliliður sem kemur saman framleiðendum og auglýsendum. En það er ekkert svoleiðis í dag þannig að ef framleiðendur eru ekki líka góðir sölumenn þá er lítið að græða á íslenskunni.

* Stories of Iceland. Í síðasta mánuði þá voru um þúsund niðurhöl á hvern þátt þó ég hafi ekki sett nýjan þátt í loftið frá desember fram í febrúar.

Stjórnarráðið: Hvað er spunnið í opinbera vefi?

Stjórnarráðið var að opna nýjan vef. Í þeirri aðgerð var framinn helsti glæpur sem hægt er að fremja í vefbreytingum. Öllum vefslóðum var breytt og almennt er engin sjálfkrafa aðgerð sem sendir fólk áfram á rétta síðu. Allir hlekkir sem vísuðu á ákveðnar síður hjá íslenskum ráðuneytum eru núna ónýtir.

Ég var ekki hissa þegar ég sá að Sjá, sem hefur séð um „Hvað er spunnið í opinbera vefi?“, segist hafa séð um „að framkvæma notendaprófanir á honum í þróunarferlinu og eins aðgengisúttekt“. Ástæðan er sú að verkefnið „Hvað er spunnið í opinbera vefi?“ er að miklu leyti gagnslaust.

Ég var nefnilega örlítið í þessum málum fyrir nokkrum árum og fór meira að segja á einhverja fyrirlestra hjá þessu fólki. Það sem ég sá var að röðunin á topplistann þeirra var algjörlega galin. Vefir sem uppfylltu yfirborðskennd skilyrði gátu fengið háa einkunn þrátt fyrir að þeir væru illa uppfærðir og illa skipulagðir. Síðan átti þetta að teljast einhver gæðastimpill.

Ég var aðeins að skoða vefinn hjá „Sjá“ og tók hérna skjáskot af einni síðu. Þarna eru margt að. Byrjum á titlinum, sumsé á flipanum. Þar stendur bara Pistlar. Það hjálpar ekki þeim sem er með ótal flipa opna í vafranum sínum. Það hjálpar ekki þegar þú ert að leita í niðurstöðum leitarvéla (Google bjargar þessu reyndar en aðrar leitarvélar sýna bara „Pistlar“).

Ef þið lítið á dagsetninguna þá er hún DESEMBER 1, 2015 (sem sýnir vanvirkni vefsins). Þarna hefur mánaðarheitið verið þýtt en dagsetningin er sýnd á bandvitlausan hátt. Þetta ætti auðvitað að vera 1. desember 2015. Það er ótrúlega einfalt að gera þetta rétt í WordPress sem er vefumsjónarkerfið sem þarna er notað.

Neðst á skjáskotinu sjáið þið síðan að ef þið viljið lesa meira þá smellið þið bara á „Continue reading“. Ég get ekki sagt að það sé til fyrirmyndar. Neðst á síðunni er svo hægt að smella á „Older posts“. Það er ákaflega einfalt að laga svona. Ótrúlega einfalt raunar.

Það sem ég meina er: Hvernig ætti fólk sem getur ekki einu sinni séð um eigin vef sagt öðrum til verka?

Annars þá var svolítið kaldhæðnislegt að ég lenti í svolitlum vandræðum með að finna upplýsingar um verkefnið „Hvað er spunnið í opinbera vefi?“ af því að það er búið að henda öllum síðunum, eða allavega slóðunum. En þá er auðvitað hægt að kíkja á Vefsafnið.

Chromecast og Netflix

NetflixFyrir löngu síðan keypti ég Chromecast (gömlu útgáfuna – nýja er víst með betri þráðlausri tengingu en ég hef ekki lent í veseni með það gamla). Það er svona stykki sem tengist í HDMI tengi á sjónvarpi (ekki kaupa nema að þið hafið laust HDMI tengi). Það fæst á Heimkaup (þar sem er líka hægt að kaupa #Kommentakerfið).

Chromecast þarf reyndar að fá rafmagn í gegnum micro-usb snúru. Chromecast tengist þráðlausa netinu (maður stillir það með því að tengja það fyrst við tölvu). Þegar Chromecast er tengt þá er hægt að stjórna því með Chromecast forriti í snjalltækjum eða með viðbót í Chrome vafranum.

Næst er hægt að setja upp Netflix-forrit í snjallsíma (ég þurfti að endurræsa símann til að láta það virka) eða fara bara á Netflix vefinn. Það er auðvelt að skrá sig. Ég fékk frían aðgang í mánuð og stefni á að halda áfram.

Þegar maður er kominn með áskrift að Netflix þá getur maður sent efni úr síma eða vafra með því að smella á Chromecast merkið sem birtist ef allt hefur verið rétt sett upp.

Ruslpóstur dagsins

Þetta er besti ruslpóstur sem ég hef fengið lengi.

Kveðjur til þín og fjölskyldu þinnar!

Vinsamlegast vinsamlega takið með virðingu ESTA skilaboð. Ég er Barrister Jude
Kidjo, giftur og á þrjú börn. Ég er að skrifa til að biðja um þitt
stuðning og samstarf til að framkvæma þessa viðskiptatækifæri með
þú. Ég óska ​​eftir að láta þig vita að bankinn hefur gefið út mér
tilkynningu til Veita aðstandendur á reikning seint viðskiptavinur minn sem
brátt upptæk ríkisstjórn fjársjóð tillit sem Óinnheimtar sjóðsins.
Og ég hef verið misheppnaður að finna hvaða fjölskyldumeðlim eða ættingja
þessarar mínum seint viðskiptavinur fyrir meira en 3 ár síðan ég hef
dáið. Ég var kaffi og kakó kaupmanns Þegar ég var á lífi.

Nú, leita Ég samþykki þitt til að kynna þér sem aðstandendur hins
látna síðan báðir af þú hafa sama eftirnafn sem er mjög mikið
Sannfærandi hans sem bankinn mun taka þig eins og einn af fjölskyldunni
Vinstri og flytja jafnvægi hans, metin USD $ 5,5 milljónir United State dollara
óhætt að hvaða bankareikning sem þú gefur í bankann fyrir okkur til að deila
í hlutföllunum 50% fyrir mig og 50% fyrir þig, þá munum við vinna saman
til að ná öllum kostnaði að vér megum verða fyrir í því ferli að flytja
á reikninginn þinn.

Og ég mun reyna allar lagalegar nauðsynlegar verklagsreglur í þínu nafni til
staðfesta fullyrðingu þína inni í bankanum sem Cousin og lagalega
styrkþegi seint viðskiptavinur fjármagna mína. Vinsamlegast allt sem
ég þarf er þinn Samstarf heiðarlegur gera okkur kleift að ná
viðskiptin inn í þinn
Innan banka reikning nokkurir dagar. Svo vinsamlegast ef þú hefur áhuga,
ekki hika við að hafa samband við mig aftur strax. Þá á svar þitt, Shall I
Veita þér með það Nánari upplýsingar og upplýsingar munu hjálpa þér að
Skilja viðskipti fleiri betri áður en við halda áfram.

Svo þú ættir Vinsamlegast athugið fyllstu þagmælsku og verið viss
Sem fullvissaði ESTA fyrirtæki væri arðbært fyrir flesta báða aðila
Því ég skal þurfa aðstoð til að fjárfesta mitt eigið 50% í þinn
land.

Ég þarf eftirfarandi upplýsingar hér að neðan frá þér.

Fullt nafn þitt: ……………..
Heim heimilisfang: ……………….
Sími og Hreyfanlegur númer: ………….
Aldur: ……………..
Atvinna og stöðu: ……………..

Takk fyrir skilninginn.
Barrister Jude Kidjo

Lýðfjármögnun, vefmiðlar og #Kommentakerfið

Wish I Was HereHérna er mynd úr Mogganum í dag. Þar er talað við mig um #Kommentakerfið. Ég valdi bolinn sérstaklega fyrir myndatökuna. Ég fékk hann sem „verðlaun“ fyrir að styrkja myndina Wish I Was Here á Kickstarter.

Reyndar var sú söfnun umdeild á sínum tíma. Zach Braff, sem er frægastur fyrir að leika í Scrubs, safnaði þarna fyrir mynd sinni. Margir sögðu að hann væri of ríkur og frægur til að fara þessa leið. Svipuð gagnrýni kom fram þegar söngkonan Amanda Palmer var að safna á Kickstarter. Kommentakerfin og vefmiðlarnir voru ótrúlega grimm við þau.

Gagnrýnin varð til þess að Zach Braff lýsti því yfir að hann myndi aldrei fara þessa leið i fjármögnun aftur. Mér finnst það leiðinlegt. Mér fannst myndin sem hann gerði vera einmitt fyrir mig og aðra aðdáendur hans. Ef hann hefði fengið hefðbundna fjármögnun þá hefði myndin kannski ekki verið þannig.

Amanda Palmer skrifaði bók um reynslu sína af Kickstarter, með sjálfsævisögulegu ívafi, þar sem hún svarar meðal annars fólki sem sakaði hana um betl.Mér finnst Kickstarter æðislegt. Sem og Karolina Fund og flest hin lýðfjármögnunarapparöt. Ég hef bæði gefið peninga gegn því að fá einhver „verðlaun“ og líka af því að ég vildi bara almennt styðja verkefni. Ég held að fræga fólkið sem notar þessa fjármögnunarleið séu ekki að gera neitt annað en að beina athyglinni að þessum valkosti.

Zach Braff og Amanda Palmer vildu bara finna leið til að gleðja fólk. Og þeim tókst það. Ég held að mér eigi eftir að takast það líka.

PDF er vont – Issuu er verst

PDF skjöl eru góð ef maður vill búa til skjal í einu tölvu og tryggja að það sé hægt að prenta það óbreytt út í annarri tölvu. Ef þú ætlar að gera eitthvað annað við skjalið þá ættirðu ekki að nota PDF. En þó PDF skjöl séu óþolandi ein og sér þá ná ýmsir að gera hlutina verri með því að reyna að búa til þá tilfinningu hjá mér sé að fletta bók/blaði/matseðli á tölvuskjá. Versti brotamaðurinn er þetta fyrirbæri sem heitir Issuu.

Ef maður notar Issuu þá kann maður ekki á vefinn. Ef þú vilt setja eitthvað upp í PDF skjali og setja á netið þá skaltu leyfa notendum sjálfum að velja leið til að skoða skjalið. Ekki neyða þá til að „fletta“ af því þér finnst það flott. Síðurnar passa ekki í vafragluggann og maður þarf að nota einhverjar bjánaleiðir til að stækka og minnka það sem maður vill skoða. Á vefnum þá flettir maður ekki síðum, maður smellir á hlekki til að opna þær. Ef textinn kemst ekki allur fyrir þá er hægt að renna síðunum upp og niður. Þetta virkar allt alveg rosalega vel og fólk er vant þessu.

Ég skrifa þetta af því að mig langar á veitingastað sem hefur ákveðið að setja matseðilinn sinn upp í Issuu. Af hverju? Það er ekki þægilegt að nota það. Það er ekki þægilegt að uppfæra það. Finnst fólki þetta í alvörunni flott? Búið frekar til heildstæðan og fallegan vef.

Netklám og foreldrar

Ég held að það sé netöryggisdagur í dag og þess vegna verð ég að skrifa smá færslu þó fólk gæti mögulega farið að snúa út úr þessu hjá mér. Hin einfalda staðreynd er að ég á börn og ég vil ekki að þau endi á vafasömum slóðum þegar þau fara í tölvur heima hjá vinum sínum og af því ég er frekar tölvuvanur þá get ég hjálpað fólki. Það er líka augljóst að þessi ráð eru ákaflega gagnleg í öðrum aðstæðum

Þegar rætt er um börn sem finna óvart klám- eða ofbeldissíður á netinu þá finnst mér vanta að það sé rætt um hvernig það gerist. Ég held að börnin séu ekki óvart að skrifa „XXX“ í leitarglugga. Ég held að börnin séu að finna síður sem foreldrarnir hafa opnað og vafrinn hefur vistað í minninu. Til að koma í veg fyrir að þetta gerist er rétt að foreldrar læri að fela slóð sína fyrir börnunum. Það eru margar leiðir til þess.

Í Firefox og Chrome er hægt að opna glugga í „private“ og „incognito“ stillingum. Þá leggur vafrinn ekki á minnið hvaða síður eru opnaðar. Sömuleiðis eru báðir vafrarnir með „history“ stillingar þar sem maður getur eytt út úr minninu því sem maður hefur gert nýlega eða bara yfirhöfuð.

Það er líka gagnlegt að vita að hægt er að eyða sjálfsklárunarmöguleikum sem koma í felli listum, hvort sem er í leitar- eða vefslóðarglugganum, með því að setja músina yfir það sem maður vill eyða og ýta á Delete í Firefox og Shift+Delete í Chrome.

Ég hef annars ekki hundsvit á því hvernig maður gerir þetta í Internet Explorer.

Í leiðinni spyr ég hvort þú sért vanur netverji. Kíktu á prófið á Kviss.is.